บทที่ 50 หนีเที่ยว 2

“ก็บอกแล้วไงว่าอย่าไปใส่ใจมันมากนัก บางทีตอนนี้ที่แกจำอะไรไม่ได้อาจจะมีความสุขมากกว่าเมื่อจำได้แล้วก็ได้” กานต์รวีเอ่ยขึ้นพลางมองหน้าเพื่อนรักด้วยความเป็นห่วง

ปิ่นกานต์พยักหน้ารับพลางยิ้มให้

“เอาน่า...ไม่ว่าอดีตจะเป็นยังไงตอนนี้แกคือปัจจุบัน อีกอย่างต่อให้แกจะจำช่วงเวลาจีบใหม่กับสามีได้แล้วมีอะ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ